a bit confusion

ช่วงนี้ อยากอาหาร แบบสุดๆ !!

แม่บอกว่า  เพราะว่างน่ะสิ ปิดเทอมแล้วอยู่บ้านไม่รู้จะทำอะไร  นอนดูหนังเฉยๆ ไม่ได้  ปากมันต้องขยับไปด้วย... นี่แหละสัจธรรม -__-"  แหม กินแล้วแฮปปี้ก้อกินไปเหอะ  แต่รู้สึกลึกๆ ว่าเหมือนการฉลองมากกว่า ไอ่ที่เวลาไปเดินเที่ยวแล้วอยากกินไรก้อกินทันทีเนี่ย  หึหึ พวกกลับจากบ้านนาหมาดๆ มันก็งี้ละ  หลังจากวันๆ ต้องกุมหัวคิดเมนูที่โรงหออยู่แทบทุกวัน  ช่างทุกข์ทรมาน T^T อะฮื้อออ---  ต่อไปนี้ไม่ต้องแล้วววว  โว้วเย้~

ชีวิตที่ องครัก เนี่ย  ไว้ว่างๆ จะเขียนถึงว่ามันทรมานใจตรงไหนมั่ง ห้าๆๆ  แต่ตรงที่แฮปปี้ก็มีเยอะกว่าอ่านะ  อย่างน้อยๆ ก้อเรื่อง คน  อากาศ  เหล้า  วู้ยเยอะแยะ!

สอบเสร็จ วันพุธที่แล้วก้อเลยรีบบึ่งกลับบ้านทันที  ช่วงหลังมาเนี่ยโคดเบื่อองครักเลย เป็นไรไม่รู้  (ปกติถ้าสอบเสร็จยังเงี้ยจะนอนตีพุง รอเวลามืดๆแล้วไปหลังมอ  ห้าๆๆ ) ถึงฟิวเจอร์ด้วยอาการปวดฉี่ก้อเลยไปฉี่..(จะเล่าทำไม?) นั่นแหละ แล้วก้อเดินผ่านร้านไอติมร้านนึงที่จ้องมานาน  มันเพิ่งเปิด..เออ ความจริงน่าจะเปิดตั้งเทอมที่แล้วแหละ  อยากกินๆ เดินผ่านทีไรก้อท่องในใจ ห้าๆ แต่ไม่มีเพื่อนไปกินด้วยซะที  เพราะกลับกะอีพวกวิดสวะกรรมกรที่ชอบเอาแต่แวะชั้นกีฬาข้างบน(น่าเกลียดค่ะ ขอบ่น  ทำไมผู้ชาย่ชอบไปยืนลูบคลำอีรองเท้าเตะบอลแพงๆ คู่เดิมอยู่ทุกรอบที่ไปแล้วก้อไม่ซื้อ  แต่พอผู้หญิงสวยๆอย่างดิชั้นจะขอแวะช้อปคอสเมติกแล้วมันต้องบ่นด้วยล่ะ? พฤติกรรมใครเห่ยกว่ากันแน่ยะ??) วันนี้กลับกะโมโม่ อีคุณที่สุดในโลก  ที่สองสามวันมาเอาแต่เพ้อถึง Red Mango ชีบอกว่ามันอร่อยมากมาย  วันก่อนว่าจะชวนกุ๊กไปกินเหมือนกันแต่เผอิญไม่ชอบเจ้าของร้านเท่าไหร่น่ะฮ่ะ หิหิ~  คุณแป้งเลยชวนคุณหญิงโมเข้าไปกินร้านนี้ซะ  ดูข้างนอกเผินๆ  จำกัดความว่าคงเป็น  น้ำแข็งใสฟรุ๊ตตี้  อะไรทำนองนั้นล่ะมั้ง? ก้อตู้ข้างหน้าน่ะมันจะเป็นถังไอติมที่สีสันสุดยอดชะมัด เขียว เหลือง แดง น้ำตาล วุ่นวายไปหมด  เข้าไปใกล้ๆก้อเห็นเป็นเกล็ดน้ำแข็ง มีกีวี่เอย อะไรเอยเสียบอยู่ข้างๆ ให้เรารู้ต้นตอรส  แต่พอมองไปทางขวามือ.. ก้อเป็นตู้โชว์ ไอติมปลอมๆ ห้าๆๆ  ขนาดของปลอมนะนั่นแต่โคดดดน่ากินเลย  ว้าย มีเค้กวางบนไอติมด้วย  กะรี้ดดดดด~  */วิ่งถลาเข้าไปในร้าน/*

เห็นแค่นั้นแหละ ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าร้านนี้มันจะขายอะไรยังไง น้ำแข็งไส รึไอติม  แถมร้านก้อยังชื่อไม่คุ้นอีกต่างหาก  ไอ่โมเซียนพารากอนก้อบอกว่าไม่เคยเห็นร้านนี้ที่ แผ่-ร๊า-ก้อน(มันออกเสียงหยั่งนี้จิงๆ)มาก่อน.. ร้านที่ว่าเนี้ยชื่อ  Sfree (สฟรี = สะฟรี = สระฟรี.. ห้าๆๆๆ)

บรรยากาศในร้านค่ะ ว้ายตาย ชมพูพาสเทล เนี่ยมันช่างทำให้ต่อมอยากอาหารพุ่งปรี๊ดๆ อะไรอย่างนี้ค้า~ ที่เห็นนั่นเป็น open kitchen ทำกันให้เห็นแบบจะๆ  แหม่ ทั้งสตรอเบอร์รี่ลูกบะเฮิ่มในโหลแก้ว  แล้วยังกองช๊อกโกแลตสูงเป็นภูเขาข้างๆ มันแบบว่า.. พวกหล่อนตัดสินใจไม่ถูกละซี้ ว่าจะกินอะไร  กรี๊ดๆๆ  เหมือนได้ยินพวกมันร้องออกมางี้เลยล่ะ  เชอะ! เออ แต่ว่าร้านมันน่ารักมากกกจริงๆ  ใช้ไฟสีเหลืองอ่อนๆ กับโต๊ะขาว ผนังร้านก้อขาว  แต่ที่ชอบมากกก ก้อคือ ไอ่รั้วดอกไม้ตรงนั้นน่ะ  เห็นมะๆ  กรี๊ดด มันน่ารักอะไรอย่างนี้ >__<  ชอบชุดพนักงานด้วย  น่าร้ากก เป็นเชิ้ตขาวกางเกงขาว  แล้วคาดผ้าผูกเอวสีชมพูเดียวกับแถบชื่อร้าน อ้อ มีเนคไทสีเดียวกันด้วย  แหม อยากจะไปสมัครเป็นพนักงานร้านนี้ละเกิน

ตามปกติทั่วๆไป  ร้านของกินไม่ว่าจะคาว-หวานในเมืองไทยเนี่ยชอบเปลี่ยนไฮไลต์ไปตามฤดูกาลใช่มะ  อย่างเช่นไอติมยี่ห้อนั้นที่พอหน้าร้อนก็เอามะม่วงสุกมาหั่นๆ ให้ดิชั้นเหม็นจนไม่สามารถทานได้ อะไรทำนองนี้  แต่ร้านนี้ไม่ค่ะ! ดูจากการแต่งร้านก้อจะรู้ว่า ชีคนคิดไอเดียเนี่ย อยากจะทำให้คนกินรู้สึกอบอุ่นเหมือนอยู่ในบ้านเอสกิโม! ห้าๆ  ก้อคือทั่วร้านเค้าจะห้อยเกล็ดหิมะ ไว้ทั่วร้านเลย  ดูวิ้งๆ มากกกก  เหมือนแกจะอยากให้เปนหน้าหนาวอันแสนอบอุ่นตลอดทั้งปี  แล้วอีกอย่างที่ดูเหมือนร้านนี้เค้าจะไม่สนใจฤดูก้้อคือ  ไฮไลต์จะเปลี่ยนไปในแต่ละวัน น่ะเอง

ดูสิ ชื่อไฮไลต์ก้อน่าร้าก  วันที่แป้งไปนี่เป็นพุธ ก้อเลยฟังเพลงจีนกันทั้งร้านเลย ห้าๆๆ  แต่จำไม่ได้แล้วแหละว่า ไฮไลต์วันนั้นเป็นอะไร  แบบว่ามันนึกไม่ออกน่ะ  นึกออกของวันพฤหัส Japanese คือ ไฮไลต์ชาเขียว  ที่นึกออกนี่เพราะชาเขียวคู่กับญี่ปุ่น แต่ของจีนนี่.. คงไม่ใช่พวกรากไม้ตุ๋นยา อะไรพวกนั้นหรอกน่ะ  ก้อเลยนึกไม่ออก ห้าๆๆ  อยากลองมาวันจันทร์กับอังคารจังแฮะ  คงโยกหัวกันมันสะใจไปเลย  เออ เด่วอังคารหน้าต้องกลับไปเรียน CL ที่องครัก  เด่วจะแวะไปแล้วจะมาเล่าดีกว่า  อิ๊อิ๊   ว่าแต่เก๋ดีเนอะ  สามวันหลังยังเบสิกๆ สองอันแรกเนี่ยคิดได้เนาะ~

พนักงานยื่นเมนูให้  ว้ายๆๆ  ทำไมมันน่ากินอย่างนี้  ตอนแรกว่าจะสั่งแบบเวเฟอร์  เอิ่ม ไม่ดีมั้ง ได้ข่าวว่าก่อนออกจากมอเพิ่งกินข้าวมา  เครปอะลาโหมดก้อน่ากิ๊นน  เว้ยๆๆ  แต่อิ่มจริงๆน่ะ  ระหว่างที่คิดเวิ่นเว้อโมก็สั่งไปก่อนละ

[[เค้าจำไม่ได้ว่ามันชื่ออะไรรู้แต่เป็นอะไรที่มีกล้วยเยอะมากๆ  แล้วสีดำๆน้ำตาลๆ ที่เรียงกันเป็นชั้นนั่นก้ออ..  แล้วก้อจำไม่่ได้แฮะว่ามันมีกี่ชั้นแล้วอะไรบ้าง  รู้สึกว่าข้างบนจะเป็นไอติมวานิลลาเนื้อเนียนๆ  ชั้นต่อมาเป็นน้ำแข็งไสช๊อกโกแลต(เรียกซะ.. มันอาจจะเรียกดีกว่านี้นะแต่ไม่รู้อ่ะจ่ะ) แบบว่าช๊อกโกแลตจิงๆๆ ขมซะ  แต่ว่าอร่อยเกินกว่าจะเป็นน้ำแข็งไส >__<  ใส่ยาอะไรรึเปล่าเนี่ย  ข้างล่างเป็นมาร์ชแมลโลว์ชุ่มฉ่ำอยู่ในมหาสมุทรช๊อกโกแลต!!]]

ส่วนนี่ค่ะ ของดิชั้น !!

พุดดิ้ง พาร์เฟ่ต์ อะไรสักอย่าง  คิคิ..จำไม่ได้อีกแล้ว! T^T จำอะไรได้สักอย่างมั้ยเนี่ย?  แง ก้อมันแบบว่านานเกินอะ  นี่มันวันอาทิตย์แล้วน้า  ก้อรูปอยู่ที่คุณกุ๊กง่ะ  คนนู้นแหละผิดที่ให้เราช้าเลยจำไม่ได้เลยเหนม้ายยย.. ว่าแต่ หึหึ  น่ากินใช่ไหมล่ะยะพวกหล่อนๆ  กรี๊ดๆๆ  พุดดิ้งเด้งดึ๋งดั๋ง  มีกีวี่สวยๆ กะสตรอเบอร์แหลงามๆ ยืนล้อมกรอบ  แก้วมังกรน่าหม่ำ  ว้ายๆๆ (ไม่พูดถึงคุนกล้วยกะนังมะม่วง..คนมันไม่ชอบน่ะ ขอละกัน) ใต้พุดดิ้งเปนไอติ๊มไอติม  ดูนุ่มเนอะ แล้วข้างล่างก้อเปนไรไม่รู้ดูไม่ออกยังไม่ได้กิน ห้าๆๆ  แต่ไอ่ที่น่ารักที่สุดเอาใจเราไปก้อคือ.. บนก้นพุดดิ้งมีวิปครีมที่คุณเชฟเค้าพ่นผุยๆเอาไว้เสียบแต่งด้วยเกล็ดน้ำตาลที่ทำเปนลวดลายสีเหลืองทองๆ อย่างเดียวกะพุดดิ้งเรยยยย ว้ายยย มันช่าง art of parfait อย่างที่เค้านิยามให้ร้้านตัวเองอะไรอย่างนี้ 

ให้ดูกันใกล้ๆ ว่า สีสันของพุดดิ้งมันช่าง... อ๊าาา

ผลไม้ที่ใส่มาด้วยเนี่ยไม่รู้สึกว่าเป็นของแช่แช็งเลย  ทุกอย่างดูนุ่มนิ่มไปโม้ดดด  พุดดิ้งเหมือนจะละลายเข้าไปแฝงอยู่ในตุ่มรับรสของลิ้นเลยทีเดียว(บรรยายซะจะอ้วก) ประทับใจวิปครีมเป็นที่ซู้ดดดด นุ่มชุ่มชื้น เหมือนได้งับก้อนเมฆที่เอามาตีเข้ากันจนข้นอะไรประมานนั้นเลย ว้ายยย มันไม่เหมือนที่อื่นน่ะ  เอ หรือบางทีมันจะไม่ใช่วิปครีม  อันนี้เปนอีกหนึ่งคำถามที่จะถามพนักงานถ้าไปคราวหน้า ห้าๆ  แต่ว่าอร่อยล้ำจริงๆ  ไอติมก้อเปนวนิลลา ที่...นุ่มอีกแล้ว  ร้านนี้จะนุ่มไปไหน  ทะลุผ่านชั้นไอติมก้อเป็นชั้นมาชแมลโลว์  ช่วงกินนี่สองคนไม่คุยกันเลยค่ะ  ตั้งหน้าตั้งตากิน แต่โมยังยืนยันว่า..ก้อดีอะ แต่ชั้นอยาก เรดแมงโก้มากกว่าเหมือนเดิม...-*-  เออ ไว้จะกินถ้าไม่เริ่ดอย่างที่แกเพ้อละจะเอาถ้วยกระแทกหน้าให้ ห้าๆๆๆ

ก่อนออกจากร้านก็ถามพนักงานว่า.. มีสาขาที่อื่นอีกมั้ยคะ  คำตอบคือมีที่นี่ที่แรก และที่เดียว(สำหรับตอนนี้) โอ้ววว  ม่ายยย ถ้าคราวหน้าชั้นอยากกินก้อต้องถ่อมาถึงรังสิตเลยเรอะ  กะรี้ดดดด  ชักอยากอยู่ อคร ต่อแล้วสิเนี่ย  ไม่อยากกลับกรุง เพียงเพราะไอติมถ้วยเดียว!! ห้าๆๆ  ได้สติ๊กเกอร์มาสองดวง  เค้าเขียนว่า ถ้าครบ 5 ดวง จะได้ take away ฟรีๆ 1 ถ้วย.. อ๋อๆๆ ไอ่น้ำแข็งไสฟรุ๊ตตี้ที่เห็นตอนแรกเนี่ย เป็นแบบ take away นี่เอง.. เงออ ถ้วยละ 49 เหรอ  คิดถึง ICE MONSTER เลยฟ่ะ  กรั่กๆๆ  แต่ว่าไอซ์มอนเต้อ คุ้มกว่านะ  ฮิฮิ แต่ถ้าพูดถึงอารมณ์เลิฟตอนนี้เค้ายกให้ สฟรี จ่ะ  แพงแค่ไหน ไม่คุ้มแค่ไหนก้อจาลองกิ๊นนนน

เมื่อกี้ลองเสิชๆ ดูเรื่องเกี่ยวกับ  Sfree ก้อเลยได้รู้ว่ามีคนมากมายนิยมชมชอบ  ฮี่ๆ  แล้วก้อเลยได้รู้ว่าจริงๆ แล้ว ร้านเนี้ยเป็นแบรนด์แรกของบริษัท คชาบราเธอส์   หนึ่งในเครือ  safari world นั่นเอง  ว้ายๆๆ  แล้วก็เป็นไอติมโฮมเมดซะด้วยนะ  ชื่อร้านว่า  Sfree  ซึ่งก้อย่อมาจาก Sugar Free ว้าวๆๆ งี้ก้อกินได้กี่ถ้วยตามใจฉันเลยสิ  ห้าๆ ต้องรีบบึ่งไปบอกโมโม่  ตอนแรกนึกว่าเป็นสไตล์ Red Mango แต่อันนี้เป็นของคนไทยเองซะนี่  แต่แค่แจแปนนีสสไตล์  วี้ดๆๆๆ   เค้าว่าเน้นที่สุขภาพของคนกินแล้วก็บรรยากาศ แบบ เจแปนนีส คาเฟ่ อะไรทำนองนี้แหละ  ซึ่งบรรยากาศร้านนี่ให้ 90 ไปเลย วู้วว  แล้วนี่ก้อคือคนออกแบบโลโก้และการตกแต่งของร้านจ่ะ  Practical Studio

ดูดิชั้นจะคลั่งร้านนี้มากเลยนะเนี่ย  แค่กินไปสองถ้วยเอง -"-  ยังไงๆ ก่อนย้ายของออกจากหอ ต้องไปกินซะ สองสามถ้วยแฮะ  อิอิ หรือยังไงปีหน้าก้อต้องมาดูน้องๆที่องครักอยู่แล้ว  สฟรี...รอชั้นก่อน!!

edit @ 9 Mar 2008 13:28:42 by NO.893

edit @ 9 Mar 2008 13:31:04 by NO.893