คอนเสิร์ต สบายใจ~
No More Belts' happening
music and art festival
ตอน Circle of Friends
แฮปปี้ๆ (^-^)/ วู้ววววว...
คนไม่มากมาย แสงสีอลัง แล้วทุกคนก็สุดยอด !
โอวว เป็นคอนเสิร์ต 9 ชั่วโมง ที่แฮปปี้จริงๆ ..เก้าชั่วโมง !? ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อนะนั่น
ก็เพิ่งรู้นะว่างานนี้เค้าทำกันเองกับมือหมดจริงๆ (นอกจากขนเวที + ลากสายไฟ 5 5 ) ก้อไม่มีไรจะรายงานเป็นเรื่องเป็นราวอะ นอกจากจะบอกว่า....โชคดีจริงๆ แหละ ที่ได้ไปดู!!
ชอบคอนเซ็ปงานนี้ที่ว่าด้วยเรื่องของ "มิตรภาพ" แล้วมันก็สื่อออกมาให้รู้สึกแบบนั้นได้จริงๆ ด้วย ขอพูดในฐานะคนดูว่าไม่มีอะไรจะอิ่มไปกว่าการได้เป็นส่วนหนึ่งของงาน...
วงกลมที่เราไม่ได้แค่มองอยู่ข้างนอกเฉยๆ แต่กระโดดเข้าไปร่วมเดินอยู่ด้วย!
นอกจากความ -คุณภาพจริงๆ- ของศิลปินงานนี้ที่อยากชมเชย แล้วก็อยากขอบคุณบรรยากาศด้วย... บรรยากาศดีจริงๆ ! เป็นกันเองแบบสุดๆ ทั้งที่เวทีอลังการจริงๆนะ แสงงาม กราฟฟิกดีออกอย่างนั้นแต่เหมือนมาดู exhibition ที่เอาทั้งเพลง หนังสือ เสื้อ งานศิลปะมาโชว์กันของเพื่อนเลย 5 5 เป็นงานน่ารัก กันเอง แล้วก็ คุ้มหู!!
คุ้มหู.. ชอบคำเนี้ย เหมาะเลย
ตอนแรกแอบบ่นกันแหละว่าบัตรแพงๆ แต่ว่าก็ซื้อ อยากไป อยากดู อยากฟัง ทั้งที่จริงๆ เราก็ไม่ใช่ ชาวโนมอร์เบลท์ซะเท่าไหร่ ไม่ใช่แฟนคลับ Friday ไม่ได้กรี๊ดวงไหนพิเศษขนาดต้องตามไปดูอะไรอย่างนั้น ทุกวงที่เล่นงานนี้ไม่ได้พิเศษกับเราจริงๆนะ แต่เป็นวงที่ฟังอยู่ตลอดทั้งนั้น....ก็เท่านั้นแหละ วงที่ชอบเป็นพิเศษ กับ วงที่ฟังตลอด มันดูคล้ายกันเนอะ? แต่ว่าต่างกันมากโข
อืม..เหมือนการที่เราชอบกินทุเรียนหมอนทองแต่ว่าก่อนนอนต้องดื่มน้ำส้ม อะไรยังงั้นไง 5 5
พูดเรื่องบัตรแพงแล้วขอเอามารวมกับเรื่องงานเดียวกันกับวันที่มีคอนเสิร์ตเมื่อวานหน่อย..
ขณะที่คุณแป้งและเพื่อนสาวอีกสามนางระรื่นกันอยู่ในคอนเสิร์ต เพื่อนสาวหัวใจปลาดิบของเราคนหนึ่งก็ไประเริงอยู่ักับฝูงชนเสื้อน้ำเงินในสนามบอล เหอๆ ชีไปในฐานะคนไทย(เออ - จริงๆกุก็คนไทยอยู่แล้วน่ะ : เพื่อนสาวนางนั้น) ที่ตั้งใจไปดูคนเชียร์บอล ไทย-ญี่ปุ่น เมื่อวาน แล้วชีก็ประสบความสำเร็จเพราะว่าค่อนสนามใส่น้ำเงินกันทะลักทลาย คุยกะไอ่กุ๊กแป๊บเดียวแต่พอรู้ว่าจากอารมณ์ไปดูคนเชียร์บอลอย่างที่ตั้งใจ ก็มีแอบบ่นด้วยเลือดรักชาติเล็กน้อยว่า....คนไทยแม่งไปดูกันน้อยชิบหาย!
เออนะ ก็มันเสียตังค์เข้าดูนี่หว่า.. ก็เลยน่ะแหละ! รู้ๆกัน
โถๆๆๆ
มันอาจคนละเรื่องก็จริง แต่ว่าคอนเสิร์ตเมื่อวานนี้ก็คนน้อยเหมือนกัน!
เจเจมอลล์เคยโดนคุณแป้งสบถใส่เมื่องาน...อะไรซักอย่าง ที่จัดที่นั่นแล้วปรากฎคนเยอะเกิ๊นน ที่แคบเกิ๊นนนน แต่มาคราวนี้ โอววว มันช่างปลอดโปร่งโล่งสบายอะไรอย่างนี้ ตอนแรกก็คิดว่าคงจะคนเยอะล่ะมั้ง วงดีๆ มารวมกันอย่างนี้ แต่ผลปรากฎก็นั่นแหละ.... รู้ๆกัน !
360.- นี่มันคงจะแพงเกินกว่าที่วัยรุ่นไทย(ของพี่เชี่ยง)จะรับได้สินะ หึหึ ก็ตลกดี บางคอนเสิร์ตบัตรหมดถล่มทลายแลกกับการที่คนดูยืนโบกเพนไลท์ฟังนักร้องอ้าปากพะงาบ! ...เอาน่ะ อย่าไปจิกกัด ช่วยเข้าใจความชอบส่วนตัวกันบ้างไรบ้างงงงงงง
สองปีก่อน(หรือว่านานกว่านั้น?) มีคอนเสิร์ตดีๆ ศิลปินเจ๋งๆ งานดีชะมัดแล้วบัตรถูกได้ใจ มันดีไปหมด แต่พอถึงวันงานจริงๆ เกิดต้องเสียอารมณ์ด้วยความที่บัตรถูกเกิน...! คนเยอะไม่เท่าไหร่ แต่พวกคนที่ซื้อบัตรเข้ามาทำอย่างอื่นกันน่ะสิ ห้าสิบบาท- เหมือนเอาเงินมาโยนทิ้งแลกกับเข้ามาโชว์พาว ทำไรบางอย่าง แบบว่ามันไม่ใช่น่ะ ช่วยคิดนิดนึง...
บัตรแพงก็ไม่มีคนดู บัตรถูกก็เข้ามาตีกัน... โอ !
แต่ว่าเรื่องที่บ่นข้างบนเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีแล้วนะ...มั้ง? หรือว่าไม่ค่อยรู้เรื่องก็ไม่รู้ เพราะว่าก็ไม่ได้ไปไหนเท่าไหร่ หึหึ แบบว่ามันต้องสะสมแต้มไง 5 5 นั่นแหละ ก็บ่นเรื่องเก่าๆ ไปอย่างนั้นเอง.. ก็เข้าใจว่าคนเรามันมีหลายประเภท เนาะ? ตีกันมันเอาท์ไปแล้ววววว อีนี้เอามาพูดอีก ช่างไม่รู้เรื่องจริ๊งงง
กลับมาเรื่องคอนเสิร์ตอีกนิด...
ไม่มีรูปมาลงแห่ะ เพราะว่าโปรแกรมหายไปตั้งนานแล้ว ไม่ได้หามาลงซะที แล้วรูปจากมือถือก็มิได้บูตุ๊ดให้ใคร ถึงบูไปก็ไม่เจอพวกมัน -*- แต่ขอย้ำอีกทีว่ารู้สึกดีๆมากมายกับคอนเสิร์ตนี้ แฮปปี้ดี๊ด๊า แล้วก็ยังบ้าบอ สไตล์ีอีคุณแป้งเช่นเดิม... สงสารเจ๊ ว่าพ้นงานนี้ได้กลายเป็นขี้ปากเราอีกแล้ว หลังจากเลิกตอแยเค้าไปนาน 5 5 กรี๊ดดดดด เจ๊... >//<
งานนี้ได้ฟังเพลงที่ไม่เคยฟังเล่นสดมาก่อนเยอะมาก พี่ปอยยังสุดยอดเหมือนเดิม พี่ปอยมีลงมาใกล้ชิดกับแฟนเพลงข้างล่างด้วย ตรงหน้าพวกเดี๊ยนเลยแต่มิได้เข้าไปกระแซะ ยืนลอบมองด้วยระยะห่างประมาณหนึ่งศอก... 5 5 กลับบ้านมาฟังอัลบั้มพี่ปอยแล้วยังรู้สึกเหมือนมาร้องให้ฟังอยู่ข้างหู คือเสียงแกไม่ต่างกับในซีดีเลยแม้แต่น้อย! โอววว คุ้มหูค่า ~
วงที่จะมิเอ่ยถึงมิได้เลยก็คือ... มอร์นิ่งง...มุสุเมะ! เฮ้ย ไม่!! Morning Surfers อุกรี๊ดดด---- ไม่ได้ป๊ะหน้ากันนานจริงๆ นานมากกกก นานจนพี่ก้วยเปลี่ยนลุคใหม่ จำไม่ได้จริงๆนะนั่น แล้วพี่เต่าก็เป็นเมโทรไปแล้ว(รถไฟใต้ดิน? ...-*- จะบ้าเรอะ?) พี่เชี่ยงดี๊ด๊ามากกกก วัยรุ่นนนไทยย เย้ววว! 5 5 เป็นวงที่ดี๊ด๊าที่สุด เอ่ออ รองจากพี่โด๋วที่ตลกตลอดงาน -____- จะตลกไปไหนไม่รู้ รู้แต่ไอ่แป้งนั่งขำตลอดเลย แฟนแฮพเพนนิ่งกะโนมอคนอื่นเนี่ยเส้นลึกกันหรือไงวะ? รอบข้างเงียบกริบเชียว รึว่าแอบขำในใจ 5 5 เออ ลืมพูดถึงคนดูนะ คนดูเรียบร้อยกันอะ ด้วยวัยรึเปล่า? เฮ้ยยย อย่ามาาาา มีคุณลุงคนนึงมากับลูกชายด้วย อายุน่าจะเกิน 45 แล้วแหละ แล้วลุงแกก็จะโดนแซวตลอดงาน ตลกกันได้อีก~
แล้วงานวันนี้ MVP ที่คุณแป้ง คุณหมิว มอบโล่ให้ด้วยความเต็มใจก็คือ พี่อั๋น -ร้องนำ Moon >___< โออววว ต้องบอกก่อนว่าเราเพิ่งเคยดูวงนี้เล่นสดเป็นครั้งแรก ครั้งแรกจริงๆเลยแหละ นอกจากเสียงคุณภาพ แล้วก็เล่นมันมากกกกก ขอชมเชยลูกอ้อนด้วย 5 5 อ้อนเปล่าไม่รู้ บางทีเค้าอาจพูดออกมาจากใจจริงแต่เอาใจเราไปเลย! คือเค้าก็ออกตัวก่อนว่า เพลงของวงเค้าน่ะไม่ค่อยมีคนรู้จักหรอกนะ... ก็จริงๆน่ะแหละ คือคนดูเมื่อวานจะเงียบๆ แบบออกแนวนั่ง ใช้หัวใจฟังเพลงอะไรประมาณนั้น เพลงมันจะตายแต่ไม่ค่อยลุกกัน(นอกจากโดนบังคับเชื้อเชิญให้ลุก..) แล้วมีตอนนึงของวงมูน นักร้องนำก็พูดว่า ..ถ้าเป็นวงที่ดังแล้วมีคนร้องตามก็คงไม่อะไร แต่สำหรับพวกเรา ผมดีใจมาก... อะไรแนวๆนี้ขอโทษทีคำพูดอาจผิดเพี้ยน แล้วเสียงปรบมือให้มูนก็กระหึ่มเลย รับรู้ได้ว่าคนดูก็พยายามให้กำลังใจกันนะ ส่วนพวกเรานี้ก็ปลื้มกันไป แล้วก็คิดว่าถ้าวงนี้มีซิงเกิ้ลใหม่ออกมาอีก มีเล่นสดที่ไหนอีกก็อยากจะตามไปดูนะ ^^
ช่วงน่ารักสุดๆ ก็คือก่อนจบงานที่เป็นวง NMBH เหมือนรวมดาวออกมาร้องเพลงด้วยกันเนี่ย >_____< เหมือนเห็นภาพประวัติศาสตร์อยู่เลยอะ เว่อไปม่ะ!? แต่จริงๆ นะ
บนเวทีแฮปปี้กันมากๆ คนดูก็แฮปปี้ด้วยเหมือนกัน คงเพราะความรู้สึกมันส่งถึงกันได้ล่ะมั้งเนอะ... วู้วววว มันช่างเป็น คอนเสิร์ต feel good จริงๆ ประทับใจจนอยากเขียนถึงให้ดีๆนะ แต่ทำไมคุณแป้งชอบมีปัญหาเวลาอยากจะถ่ายทอดอะไรซักอย่างวะ? พักนี้ยิ่งเล่าเรื่องตลกแล้วแป้กอยู่ตลอดเวลาด้วย... สงสัยจะมีปัญหาด้านการสื่อสารจริงๆ โอววว นี่นอกจากจะมีปัญหาสุขภาพรุมเร้ายังไม่พออีกเรอะ??
แต่ว่ามิตรภาพเนี่ย... ไม่ว่าที่ไหนๆ ก็มี แม้แต่ที่ที่แห้งแล้งสุดๆ เร่งรีบสุดๆ ที่ที่แทบจะไม่มีใครใส่ใจกัน แต่ว่ามันต้องมีอยู่แน่ๆ อย่างน้อย เมื่อเรารู้สึกว่ากำลังมองหามิตรภาพ นั่นก็คือการเริ่มต้นมิตรภาพแล้ว พูดมาถึงตรงนี้แล้วนึกถึงเพลงนี้ของวงๆนึงที่ทำท่าเหมือนกำลังจะยุบ T^T โอเค ไม่ได้บอกว่ายุบ แค่บอกว่า "ทำท่าเหมือนจะ.."
Dancing In A Circle
By ELLEGARDEN
Out of nowhere we gathered here
Looking for a cover and human touch
On the morning of leaving
My packed baggage reminds me of the first day I got here
This is the place where we started
Where we shared good time and bad time
Vans are ready to load
Glance at the cave
Glad meetings and sad partings
Time to leave this hideout
We've been dancing in a circle
We gathered around the candles of each one of us
Though we're gonna have to leave here sometime
I found myself wishing for just one more second
Let our souls guide us
We waited for the storm to pass
In this hideout holding together
Pain of losing
Pleasures of gaining
We have a lot of good stories
Though graffitti we painted fade
This cave will still hold our friendships
Finish the last meal
No more looking back
Encounters mean a lot to me
You're my good fellows
Misunderstanding We had many of them
Misguided efforts Now they are funny stories
Hard time we shared a few laughs and many memories
Moving vans are loaded
Goodbye
เพลงครึกครื้น แต่จริงๆแล้วเนื้อหามันเศร้าเหมือนกันนะ ตอนจะจบม.6 ฟังเพลงนี้แล้วหดหู่ด้วย ทั้งที่อีคนร้องมันโดดกันมันซะขนาดนั้น 5 5 เสมอๆอีวงนี้....ชอบทำเพลงให้คนโดดกันไปก็ซึ้งกันไปทุกทีเลย เช่อะ ถึงในเพลงจะยืนยันว่ามิตรภาพที่เรามีมันไม่ได้เปลี่ยนไป แต่การที่ต้องไปจากสถานที่ที่มีแต่ความทรงจำดีๆอยู่มากมายมันก็เศร้านะ มิตรภาพอาจไม่สำคัญที่ช่วงเวลา หรือสถานที่ก็จริง แม้ว่าอะไรจะเปลี่ยนแปลงแต่เรารู้ว่ามันยังอยู่ก็จริง แต่ว่าบางทีสิ่งที่จะเป็นเครื่องยืนยันได้สิ่งที่มีตัวตนที่ไม่ใช่แค่ความรู้สึกมันก็สำคัญด้วยเหมือนกัน
..เขียนยืดยาวอีกแล้ว ไปอาบน้ำนอนฟังซีดี NMBH ดีกว่า~
